#6 Berichten uit mijn omgeving

In deze zesde blogpost ga ik persoonlijke verhalen delen, die mensen uit mijn omgeving over mij geschreven hebben.

Sandra (Vriendin)
Toen ik Christa leerde kennen was ze een druk, aanwezig maar wel hele lieve meid. We raakten op de middelbare school goed bevriend en deden daarna veel dingen samen. Denk aan shoppen, bioscoop, sauna’s en zelfs af en toe hardlopen.

Ik heb nooit echt geweten en gemerkt dat Christa vitamine B12 te kort zou hebben. Wel kampte ze al die tijd dat ik haar kende wel met gezondheidsproblemen die ze omschreven heeft. Maar ik dacht altijd dat het wel mee zou vallen en wij ook wel eens een minne dag hebben.

Nu ik haar blog lees snap ik ineens waar bepaalde dingen van haar wegkomen. Ik zie haar nog steeds als dezelfde meid als voor die tijd, maar je kan nu zeker meer begrip tonen op de momenten dat Christa ergens last van heeft of ergens mee zit. Ik kan het niet voor haar oplossen maar je kan nu wel beter helpen en er voor haar zijn.

Ik heb Christa altijd goed behandeld en probeerde haar altijd te helpen en nog steeds doe ik dat waar ik kan! Ik kijk zeker niet anders naar der nu ze weet wat de oorzaak is. Ze blijft voor mij nog diezelfde lieve, zorgzame en goede vriendin maar nu met een diagnose voor haar problemen. Hopen dat het in de toekomst steeds beter wordt en ze steeds meer zichzelf kan zijn zonder de klachten.

 

Aad (Een kennis)
Christa weet elke dag ‘het kind’ in zichzelf te herkennen. Hiermee komt ze spontaan, vrolijk en eerlijk over bij mij. Zelf is ze van deze gave niet altijd bewust en raakt ze wel eens in verwarring doordat haar omgeving niet altijd beschikt over deze ‘levensvreugde’. Hierdoor ontstaat een ‘afstand’ tot degenen die haar niet begrijpen en daardoor kwetsen. Verstandig is het dat ze haar gevoelens op vele manieren duidelijk maakt. Dit doet ze via social media, op haar werk en bij haar familie en bekenden. Velen zouden een voorbeeld kunnen nemen hoe Christa ‘oprecht’ omgaat met zichzelf en anderen.

 

Wenny (Schoonmoeder)
Eigenlijk wist ik niet veel van vitamine B12 tekort. Ben een stuk wijzer geworden door je blog. Ik vind dat je het prima doet en positief bent. Ik heb de indruk dat je er goed mee kunt leven, maar het moet wel in orde komen natuurlijk. Stemmingswisselingen is lastig voor je omgeving, maar die staat ook achter je. Een hele verbetering na je verleden als kind en jong meisje. Stuiterbal lekker door en veel geluk en beterschap.

 

L. (Collega)
Ik kijk niet anders naar jou, wel in de zin dat ik echt knap vindt hoe je alles beschrijft, niet geweten dat je die ambitie had.

 

Ingrid (Oud Collega)
Ik weet nog in de tijd dat je veelvuldig Vitamine B12 moest hebben, je alle wegen bewandeld hebt om het mogelijk te maken. Zo ben ik een keer bij jou geweest, jij een keer bij mij thuis… Maar het is moeilijk iemand te vinden, dus je moest er wel aan geloven jezelf te gaan prikken en dat heb je weten te overwinnen.

 

H. (Oud Congerge AOC Terra)
Een heel verhaal Christa. en het doet mij pijn om dit te lezen. Hoe er mee om wordt gegaan, dat je eigenlijk niet serieus genomen bent, het heeft je leven verder wel bepaald. Hoop dat je bij ons op school niet zoveel gepest bent, kan me niet voorstellen je was een vrolijk kind en uitdagend in mijn ogen. Hebben samen toch wel veel lol gehad. Hoop dat je weer wat opknapt. Leuk op deze manier meer van je te weten en goed dat je dit openbaar maakt.

 

A. (Collega)
Heb altijd al geweten dat er meer achter die eeuwige drukte en lach zat. Nu wordt het allemaal duidelijk. Ik kan maar 1 ding zeggen. Go girl je bent een mooi mens.

907c5c1643898807134d6c3ce5a39009

 

Linda (Mijn Moeder)
Je bent geboren op 26-juli 1991, als baby huilde je veel en drinken vond je maar niks. Later bleek dat je koekmelk allergie had door over te gaan op andere flesvoeding ging dat wat beter. Je was als peuter laat met lopen je liep 2 maand voor de 2de verjaardag.
Ook wilde je niet praten als je wat nodig had ging je wijzen, daarvoor ging je naar de logopedist. Toen je 3 was begon je te praten het was net of je alles wou inhalen want je mondje stond nooit stil. Naar de kleuterschool vond je niet leuk, je heb eerst een aantal keren erg gehuild en wou weer mee naar huis. Op school was concentreren moeilijk voor jouw. Later bleek dat je dyslexie heb waardoor lezen en schrijven moeilijk voor je was rekenen was voor jouw niet het leukste vak.

Toen je 8 was kreeg je last van je darmen, op geven moment was zo erg dat ze dachten aan blindedarmontsteking, na onderzoek op de spoedeisende hulp bleek je darmafsluiting te hebben. Waardoor je een streng dieet moest volgen je mocht geen melk suikers vlees aardappels enz. Toen je 12 was gingen we met je naar een arts Dokter Poling die je van de allergieën heeft afgeholpen, alleen kleurstof daar bleef je gevoelig voor.

Je had ook ondergewicht je kwam maar niet aan, na je 18de kwam daar verandering in, toen ging je groeien. Ook kreeg je toen veel klachten waardoor je bij internist terecht kwam. Je had na een bloedonderzoek een te snelle schildklier en vitamine B12 was iets aan de lage kant dus daar moest je medicatie voor slikken, wat niet goed ging helpen je bleef moe kon moeilijk in slaap komen. Na de middelbare school ging je naar de opleiding zorg en welzijn, je wou nooit werken in de zorg zei je kinderen dat was wat je wou. Maar ja je moest toch in deze opleiding stage lopen in de zorg. Je ging naar NAH (niet aangeboren hersenletsel) afdeling en tot onze grote verbazing vond je dit geweldig. Je was om, de zorg was je ding. Na de opleiding zorg en welzijn wou je verder leren voor verzorgende IG dit ging niet altijd goed waardoor je gestopt bent met je opleiding. Je ging eerst een jaar werk in de zorg. daarna heb je in 2 jaar de opleiding verzorgende IG alsnog gedaan. Wat vonden wij dat als ouders knap, je heb wel een grote wilskracht om dingen te doen in je leven wat moeilijk is.

Voor dat je wist dat je vitamine B12 te kort hebt, was je moe kon je moeilijk concentreren, had je zelfs af en toe soort opvliegers, pijnlijke spieren, raar gevoel in hoofd en tintelingen in benen en handen. Na dat je naar internist bent geweest in UMCG en je zelf om de 72 uur moest injecteren, kreeg je eerst verergering van je klachten zoals neiging tot flauwvallen hierdoor werd je erg onzeker en raakte je soms in paniek.
zoals ik je nu zie je blijft gezellig, vrolijk en druk dat hoort bij jouw, Maar heb het idee dat je de dingen nu beter aan kan, je hebt minder klachten, Hoop dat je in de toekomst minder hoeft te injecteren en dat je weer lekker in je vel zit.

liefs je mams.

d24ff9d4d6880e4216606c6835b63350_1405344904

 

Dit was dan mijn zesde blogpost, hopelijk vinden jullie deze blog ook weer leuk en leerzaam. In de volgende blogposts die er aankomen wil ik graag vragen proberen te beantwoorden die ik krijg en hier meer over schrijven. Ook wil ik graag aantal mensen gaan interviewen, zoals een arts, diëtist, leerling doktersassistente Etc. 

Tot snel weer bij mijn nieuwe blog!!!

Advertenties

Een gedachte over “#6 Berichten uit mijn omgeving

  1. Wenny zegt:

    Als ik alles over je lees, zeker het verhaal van je moeder, heb je het prima gedaan allemaal. Het kwebbelen ben je nog steeds van het inhalen, lijkt me. 😂😂😂Tot gauw meisje. 😘

    Liked by 2 people

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s